Pszczoły

Zdrowy krajobraz potrzebuje zapylaczy.

Gdy kwitnie drzewo owocowe, mak tworzy nasiona lub łąka kwietna bujnie się mieni kolorami, rozgrywa się niewidzialny cud.

Od kwiatu do kwiatu latają zapylacze w poszukiwaniu nektaru i pyłku.

Podczas tych poszukiwań umożliwiają rozmnażanie tysiącom gatunków roślin.

Bez zapylaczy wiele dzikich roślin by zniknęło.

Także liczne uprawy rolne dawałyby znacznie mniejsze plony.

Bioróżnorodny krajobraz nie zaczyna się więc od człowieka.

Zaczyna się od zapylaczy.

Znacznie więcej niż pszczoły miodne

W KURBI patrzymy znacznie szerzej niż na klasyczną pszczołę miodną.

Flandria liczy ponad 400 gatunków dzikich pszczół, obok dziesiątków gatunków trzmieli, bzygowatych, motyli dziennych, ciem i innych owadów, które wszystkie odgrywają rolę w zapylaniu.

Każdy gatunek ma swoje preferencje. Niektóre odwiedzają głównie drzewa owocowe. Inne wolą dzikie kwiaty. Jeszcze inne zapylają rośliny, które rzadko odwiedzane są przez pszczoły miodne.

Właśnie to bogactwo zapylaczy sprawia, że krajobraz jest odporny.

Dlatego KURBI chce wspierać nie tylko pszczoły miodne, ale przede wszystkim dbać o krajobraz, w którym wszyscy zapylacze znajdują pożywienie i schronienie.

Dlaczego jednak pszczoły miodne?

To zasadne pytanie. Skoro bioróżnorodność obejmuje o wiele więcej niż pszczoły miodne, dlaczego KURBI mimo to wybiera ule?

Ponieważ pszczoła miodna jest doskonałą ambasadorką. Niemal każdy ją zna. Każdy intuicyjnie rozumie, dlaczego jest ważna. Ul sprawia, że historia zapylania staje się widoczna. Stąd często rodzi się także zainteresowanie dzikimi pszczołami, trzmielami, motylami i innymi zapylaczami. Nasze rodziny pszczele nie są więc celem samym w sobie. Stanowią bramę do znacznie większej historii.

Krajobraz, który kwitnie przez cały rok

Pszczoła niewiele skorzysta na krajobrazie, który kwitnie tylko przez kilka tygodni. Zapylacze potrzebują pożywienia od pierwszych ciepłych dni wiosny aż do głębokiej jesieni.

Dlatego KURBI nie patrzy tylko na ul. Patrzymy na cały krajobraz. Łąki kwietne. Kwitnące krzewy. Żywopłoty. Drzewa. Zdziczałe zakątki. Oczka wodne. Wszystko przyczynia się do dłuższego okresu kwitnienia.

Im większa różnorodność, tym większa szansa, że zapylacze przez cały sezon znajdą wystarczająco dużo nektaru i pyłku.

Poprzez pory roku

Wiosna: Przyroda się budzi. Leszczyny, wierzby, tarniny i drzewa owocowe stanowią pierwsze ważne źródła pożywienia. Po zimie rodziny pszczele zaczynają ponownie silnie rosnąć. Także wiele gatunków dzikich pszczół staje się ponownie aktywnych.

Lato: Teraz bioróżnorodność osiąga swój szczyt. Łąki kwietne kwitną pełną parą. Koniczyny, margerytki, chabry driakiewnikowe, marchew dzika i niezliczone inne gatunki dostarczają nektaru i pyłku. Krajobraz tętni życiem.

Jesień: Także po lecie zapylacze potrzebują pożywienia. Późno kwitnące gatunki, takie jak bluszcz, astry jesienne i różne dzikie zioła, zapewniają ostatnie ważne źródła nektaru przed nadejściem zimy. Bioróżnorodny krajobraz nie kończy się w lipcu.

Zima: Podczas zimy pszczoły miodne prawie nie opuszczają ula. Dzikie pszczoły zimują często w zupełnie inny sposób. Niektóre żyją jako larwy. Inne jako poczwarki. Jeszcze inne jako owady dorosłe w pustych łodygach, starych żywopłotach lub gołych piaszczystych miejscach. Dlatego zdziczałe zakątki i naturalne miejsca lęgowe są tak ważne.

Więcej niż tylko miód

W ramach KURBI rodziny pszczele nie są utrzymywane po to, by produkować jak najwięcej miodu.

Ich największa wartość leży gdzie indziej. Sprawiają, że zapylanie staje się widoczne; wzmacniają historię bioróżnorodności; przyciągają odwiedzających; pokazują znaczenie zapylaczy; oraz stanowią rozpoznawalny symbol zdrowego krajobrazu. Miód może być miłym produktem ubocznym. Ale bioróżnorodność pozostaje głównym celem. Zresztą wcale nie trzeba wybierać miodu - może on równie dobrze pozostać przy pszczołach i dać im wszystko, czego potrzebują, by przetrwać zimę.

Bezpieczne miejsce dla ludzi i pszczół

Ule umieszczane są wyłącznie w lokalizacjach, które się do tego nadają.

Bierzemy przy tym pod uwagę: kierunek lotu; odległość od szlaków spacerowych; wystarczające pożywienie w otoczeniu; osłonę przed wiatrem; dostępność dla opiekującego się pszczelarza; bezpieczeństwo odwiedzających; oraz spokój dla rodzin pszczelich.

Nie każda lokalizacja się nadaje. Dlatego każde miejsce jest wcześniej starannie oceniane.

Czy wiedzieli Państwo, że...

• 🐝 Flandria liczy ponad 400 gatunków dzikich pszczół.

• 🐝 Tylko jeden z nich to pszczoła miodna.

• 🐝 Pszczoła robotnica w ciągu swojego życia odwiedza tysiące kwiatów.

• 🐝 Pszczoły za pomocą tzw. tańca żebraczego pokazują innym osobnikom, gdzie znaleźć pożywienie.

• 🐝 Dzikie pszczoły często w ogóle nie tworzą rodziny, lecz żyją samotnie.

• 🐝 Niektóre dzikie pszczoły zbierają pyłek wyłącznie z jednego określonego gatunku rośliny.

• 🐝 pszczoły czasem potrafią wyczuć kwiaty z odległości kilku kilometrów

• 🐝 istnieje tak wiele nowych chorób i gatunków inwazyjnych zagrażających pszczołom, że rodzina pszczół miodnych bez pomocy pszczelarza nie jest już w stanie przetrwać zimy

Co wspiera Państwa przedsiębiorstwo?

Za 1 000 € netto rocznie Państwa przedsiębiorstwo wspiera przez jeden rok:

• profesjonalne zarządzanie dwiema rodzinami pszczelimi;

• nadzór ze strony pszczelarza;

• utrzymanie uli;

• kontrolę zdrowia;

• przygotowanie do zimy;

• oraz dalszy rozwój krajobrazu przyjaznego zapylaczom.

Państwa wkład wspiera więc nie tylko dwa ule. Przyczynia się także do łąk kwietnych, kwitnących krajobrazów i otoczenia, w którym wszyscy zapylacze mają więcej szans.

Jaką wartość dodaną tworzy ten projekt?

Dla przyrody: Więcej aktywności zapylającej i więcej uwagi dla krajobrazów przyjaznych zapylaczom.

Dla rolnictwa: Bogatsza sieć zapylaczy wspiera liczne uprawy rolne i gatunki owoców.

Dla odwiedzających: Ule sprawiają, że niewidzialny proces ekologiczny staje się widoczny.

Dla przedsiębiorstw: Silny i rozpoznawalny projekt na rzecz bioróżnorodności, doskonale wpisujący się w cele ESG i komunikację o lokalnym zrównoważonym biznesie.

Dla lokalnego otoczenia: Krajobraz, w którym zapylacze ponownie otrzymują potrzebną im przestrzeń.

Najczęściej zadawane pytania

Czy pszczoły produkują miód?: Tak, ale produkcja miodu nie jest celem samym w sobie. Zawsze rozważamy pozostawienie miodu jako najlepszego środka na przetrwanie zimy. Projekt koncentruje się przede wszystkim na bioróżnorodności i zapylaniu.

Dlaczego KURBI wspiera pszczoły miodne, skoro ważne są też dzikie pszczoły?: Ponieważ pszczoły miodne są widocznym symbolem zapylania. Jednocześnie KURBI inwestuje poprzez łąki kwietne, zdziczałe strefy i naturalne miejsca lęgowe w krajobraz, który przynosi korzyści także trzmielom, dzikim pszczołom samotnym, bzygowatym i motylom.

Czy pszczoły są dokarmiane?: Gdy jest to konieczne dla ich zdrowia lub przetrwania zimy oraz zgodnie z zasadami odpowiedzialnego pszczelarstwa.

Każdy kwiat zaczyna się od wizyty.

Zapylacz jest mały. Jego wpływ jest ogromny. Każdy odwiedzony kwiat, każdy owoc, który dzięki temu powstaje, i każda roślina, która ponownie tworzy nasiona, jest częścią tej samej historii.

KURBI chce tę historię uczynić widoczną. Nie tylko poprzez umieszczanie uli. Lecz poprzez tworzenie krajobrazu, w którym zapylacze ponownie znajdują wystarczająco dużo pożywienia, spokoju i szans. Bo ostatecznie chronimy nie ul. Chronimy życie, które od niego zależy.

Daj zapylaczom ponownie wszystkie szanse.

Pomóż w profesjonalnym zarządzaniu dwiema rodzinami pszczelimi oraz w rozwoju lokalnego krajobrazu przyjaznego zapylaczom.

1 000 € netto rocznie