Update Doornikse krielen — testjaar 2025-2026

Klein, Belgisch en blijkbaar behoorlijk goed bestand tegen het buitenleven

Een testjaar betekent dat je vooraf niet weet wat de uitkomst zal zijn.

Dat gold zeker voor onze Doornikse krielen. We wilden de dieren zoveel mogelijk vrij laten rondlopen, maar op het platteland betekent vrijheid onvermijdelijk ook blootstelling aan natuurlijke vijanden.

Marterachtigen, vossen en roofvogels maken nu eenmaal deel uit van hetzelfde landschap.

Dus begonnen onze Doornikse krielen aan 2025–2026 met een eenvoudige opdracht:

buiten leven, scharrelen, en liefst allemaal de eindmeet halen.

Missie geslaagd

Na het eerste volledige testjaar kunnen we een opvallende vaststelling doen:

geen enkele Doornikse kriel ging verloren aan een roofdier.

Dat is des te interessanter omdat kippenhouders in de omgeving wel geregeld dieren verliezen aan marters, vossen en roofvogels.

Waarom lukte het hier dan wel?

Waarschijnlijk omdat we niet op één beschermingsmaatregel hebben vertrouwd, maar verschillende lagen hebben gecombineerd.

Een beveiligingssysteem zonder handleiding

De eerste verdedigingslinie is fysiek: een omheining van ongeveer 1,90 meter hoog, met onderaan gedeeltelijk ingegraven betonbalken.

Daarbinnen hebben we bewust veel natuurlijke beschutting behouden en gecreëerd. Hoog gras, struiken en bomen geven de krielen plekken waar ze zich snel kunnen terugtrekken wanneer er gevaar dreigt.

Daarnaast zijn er meerdere hanen aanwezig. Zij houden de omgeving nauwlettend in de gaten en slaan alarm wanneer iets niet helemaal pluis lijkt.

Maar ons beveiligingsteam telt nog twee bijzondere leden.

Lego & Co.

Lego, onze golden retriever, loopt geregeld tussen de dieren.

Hij is zowat de minst intimiderende bewakingsagent die je je kunt voorstellen: mens en dier worden in principe als potentiële vrienden beschouwd.

Maar voor marterachtigen kan dat anders liggen. We vermoeden dat alleen al de aanwezigheid en geur van een grote hond helpt om hen op afstand te houden.

En ook vanuit de lucht krijgen onze krielen onverwachte ondersteuning.

Een familie kraaien in de omgeving heeft er namelijk een gewoonte van gemaakt om buizerds die te dichtbij komen behoorlijk lastig te vallen.

Niet door ons ingehuurd.

Wel bijzonder efficiënt.

Wat leren we hieruit?

Na één testjaar kunnen we uiteraard niet besluiten dat we dé formule voor roofdierbescherming hebben gevonden.

Wat we wél kunnen vaststellen, is dat de combinatie van omheining, natuurlijke schuilplaatsen, waakzame hanen, een rondlopende hond en de aanwezigheid van kraaien gedurende 2025–2026 bijzonder goed heeft gewerkt.

Het resultaat bij de Doornikse krielen?

Gestart met de groep. Geëindigd met de groep. Geen slachtoffers.

Voor een eerste testjaar tekenen we daarvoor.